رولیک نوار نقاله تسمه ای: چارچوب کامل تامین تجهیزات به تفکیک موقعیت
News Details
رولیک‌های نوار نقاله: چارچوب کامل تأمین بر اساس هر موقعیت
خریداران اغلب رولیک‌های نوار نقاله را به عنوان یک کالای منفرد در نظر می‌گیرند. این چنین نیست. یک نوار نقاله از چند نوع رولیک استفاده می‌کند و هر نوع وظیفه متفاوتی دارد. رولیک‌های حمل‌کننده نوار بارگیر را نگه می‌دارند. رولیک‌های برگشتی از نوار خالی پشتیبانی می‌کنند. رولیک‌های ضربه‌گیر ضربه نقطه بارگیری را جذب می‌کنند. اگر شما برای هر موقعیت تنها یک نوع سفارش دهید، هزینه آن را نوار نقاله می‌پردازد. رولیک‌های نوار نقاله همچنین بیشتر اصطکاک سیستم را تحمل می‌کنند. بنابراین آن‌ها هستند که هزینه برق و ساعات نگهداری شما را تعیین می‌کنند. این چارچوب هر موقعیتی را که رولیک‌های نوار نقاله در آن قرار می‌گیرند، ترسیم می‌کند. این اعداد را در اختیار شما قرار می‌دهد تا در مشخصات فنی بنویسید. همچنین به شما نشان می‌دهد که چگونه دو تأمین‌کننده را بر مبنای یکسان مقایسه کنید. قبل از ارسال درخواست قیمت، این را بخوانید.
چرا رولیک‌های نوار نقاله عمر نوار نقاله و زمان توقف را تعیین می‌کنند؟
رولیک‌های نوار نقاله ارزان‌ترین قطعه یک نوار نقاله به نظر می‌رسند. در عمل، این قطعات هستند که مدت زمان ماندگاری نوار را تعیین می‌کنند. در یک خط معمول حمل مواد فله، رولیک‌ها تقریباً یک سوم کل هزینه تجهیزات را تشکیل می‌دهند. در همان حال، بیش از هفتاد درصد مقاومت در برابر حرکت را تحمل می‌کنند. آن مقاومت به صورت بار موتور، ساییدگی نوار و گرما ظاهر می‌شود. در نتیجه، یک رولیک ضعیف هرگز یک مشکل کوچک باقی نمی‌ماند.
نوار نقاله حتی از رولیک‌ها نیز گران‌تر است. تنها هزینه تعویض نوار غالباً از یک چهارم ارزش کل نوار نقاله بیشتر می‌شود. یک رولیک گیر کرده می‌تواند در چند شیفت کاری یک نقطه تخت روی روکش نوار ایجاد کند. آن نقطه تخت سپس در هر عبور با ضربه همراه است. علاوه بر این، به رولیک بعدی در مسیر آسیب می‌زند. این واکنش زنجیره‌ای، هزینه واقعی یک رولیک ارزان است.
گرد و غبار و آب بیشترین خرابی‌ها را ایجاد می‌کنند. رولیک‌های نوار نقاله در یک کارخانه شستشو، در تمام سال با هر دو روبرو هستند. بلبرینگی که چربی خود را از دست می‌دهد، در عرض چند هفته از کار می‌افتد. آب از طریق یک آب‌بند ضعیف وارد می‌شود و مسیر تماس را زنگ می‌زند. بنابراین، طراحی آب‌بند بیشتر از ضخامت پوسته اهمیت دارد. شما باید قبل از مقایسه قیمت‌ها، grade آب‌بند را تأیید کنید.
در دسترس بودن به اندازه کیفیت اهمیت دارد. یک مجموعه ترکیبی از رولیک‌های نوار نقاله، قطرهای مختلفی را پوشش می‌دهد و هر گونه کمبود، کار را متوقف می‌کند. یک نوار نقاله طولانی بین شهری ممکن است چندین هزار رولیک را در خود جای دهد. اگر یک سایز در انبار شما موجود نباشد، تیم نگهداری نمی‌تواند دستور کار را ببندد. در نتیجه، شما باید انبار و خرید را با هم برنامه‌ریزی کنید. به طور خلاصه، رولیک‌های نوار نقاله یک سیستم هستند، نه یک قلم در کاتالوگ.
شش موقعیت که یک مجموعه کامل رولیک را تشکیل می‌دهند
یک مجموعه کامل رولیک، شش موقعیت کاری را پوشش می‌دهد. هر کدام وظیفه و حالت خرابی مخصوص به خود را دارند. مجموعه را قسمت به قسمت بسازید، تا در نقاط آسان بیش از حد مشخصات تعیین نکنید و در نقاط سخت کمتر از حد لازم تعیین نکنید.
اول، موقعیت حمل یا ناودانی. رولیک‌های ناودانی، ناودانی را تشکیل می‌دهند که بار را نگه می‌دارد. زاویه‌های ناودانی ۳۰، ۳۵ و ۴۵ درجه رایج هستند. ناودانی‌های عمیق‌تر، مواد بیشتری حمل می‌کنند اما لبه‌های نوار را بیشتر تحت تنش قرار می‌دهند. دوم، موقعیت برگشتی. این رولیک‌ها از نوار خالی در مسیر برگشت پشتیبانی می‌کنند. آن‌ها در کثیف‌ترین بخش خط کار می‌کنند، بنابراین آب‌بند عمر آن‌ها را تعیین می‌کند.
سوم، موقعیت ضربه‌گیر در نقطه بارگیری. رولیک‌های ضربه‌گیر در زیر بخش دریافت نصب می‌شوند و ضربه ریزش را نرم می‌کنند. وظیفه آن‌ها محافظت از اسکلت نوار است، نه تحمل بار. چهارم، موقعیت تراز یا هدایت. رولیک‌های ترازکننده اصطکاکی و مخروطی، انحراف نوار را قبل از تبدیل شدن به آسیب لبه اصلاح می‌کنند.
پنجم، موقعیت قاب و براکت. قاب، فاصله بین رولیک‌ها و زاویه ناودانی را ثابت می‌کند. یک قاب نرم یا بد تراز شده، بهترین رولیک‌ها را از بین می‌برد. ششم، موقعیت انتقال و مخروطی. رولیک‌های انتقال، نوار را از قرقره تخت به ناودانی منتقل می‌کنند. آن‌ها تنش لبه در نزدیکی انتهای مسیر را محدود می‌کنند.
هر موقعیت شایسته صفحه‌ای از جزئیات است. برای تفاوت بین دو نام رایج، اینکه رولیک و ایدلر واقعاً چیست را بخوانید. برای نیمه کثیف خط، مشخصات رشته برگشتی را ببینید. برای نیمه بارگیر، از راهنمای انتخاب سمت حمل استفاده کنید. برای کارهای میدانی، بررسی‌های نصب و تراز را دنبال کنید. برای انبار، راهنمای برنامه‌ریزی قطعات یدکی را نگه دارید. این پنج حوزه با هم تقریباً به هر سوالی که درباره رولیک‌های نوار نقاله دریافت می‌کنیم، پاسخ می‌دهند.
فاصله بین رولیک‌ها چگونه تعداد رولیک‌های مورد نیاز شما را تعیین می‌کند
فاصله بین رولیک‌ها، فاصله بین دو ایستگاه رولیک مجاور است. این فاصله تعداد، بار روی هر رولیک و افتادگی نوار بین ایستگاه‌ها را تعیین می‌کند. اگر فاصله را اشتباه بگیرید، هیچ درجه رولیکی نمی‌تواند خط را نجات دهد.
سه ورودی، فاصله را تعیین می‌کنند. اول، عرض نوار است. نوارهای عریض‌تر به فاصله نزدیک‌تری نیاز دارند، زیرا نوار تحت یک بار مشخص، بیشتر آویزان می‌شود. دوم، چگالی توده مواد است. سنگ آهن با چگالی ۲.۵ تن بر متر مکعب، به فاصله نزدیک‌تری نسبت به غلات نیاز دارد. سوم، کشش و سرعت نوار است. یک نوار سریع و با کشش بالا می‌تواند فاصله بیشتری را تحمل کند.
در عمل، مهندسان از یک جدول شروع می‌کنند و سپس تنظیم می‌کنند. یک نقطه شروع رایج برای یک خط با کاربرد متوسط، حدود یک متر بین ایستگاه‌های حمل و سه متر بین ایستگاه‌های برگشتی است. رولیک‌های ناودانی در ایستگاه‌های حمل قرار می‌گیرند و تعداد آن‌ها از همان قاعده پیروی می‌کند. کاربرد سنگین‌تر هر دو عدد را کاهش می‌دهد. شما همچنین باید منطقه انتقال را زیر نظر داشته باشید. ایستگاه‌ها باید در جایی که نوار از قرقره جدا می‌شود، به هم نزدیک‌تر باشند.
تعداد مستقیماً از فاصله ناشی می‌شود. طول نوار نقاله را بگیرید، بر فاصله تقسیم کنید و یک عدد اضافه کنید. سپس ایستگاه‌های ضربه‌گیر و ترازکننده را اضافه کنید. یک نوار نقاله دو کیلومتری بین شهری با فاصله حمل یک متر، به حدود دو هزار رولیک حمل نیاز دارد. این عدد توضیح می‌دهد که چرا رولیک‌های نوار نقاله بر بودجه نگهداری تسلط دارند.
فاصله نزدیک‌تر، بار هر رولیک را نیز کاهش می‌دهد. بار کمتر در هر رولیک یعنی تنش کمتر بلبرینگ و عمر طولانی‌تر. با این حال، تعداد قطعات و ساعات نصب را نیز چند برابر می‌کند. بنابراین، وسیع‌ترین فاصله‌ای را انتخاب کنید که همچنان حد مجاز افتادگی شما را برآورده کند. مهندسان ما رولیک‌های نوار نقاله را بر اساس عرض نوار، چگالی و سرعت شما اندازه‌گیری می‌کنند، نه از یک جدول پیش‌فرض. از تأمین‌کننده بخواهید فاصله‌ای را که در نظر گرفته است، بیان کند و آن فرض را در پیشنهادها مقایسه کنید. تأمین‌کننده‌ای که بدون پرسیدن درباره وظیفه، قیمت رولیک‌های نوار نقاله را ارائه می‌دهد، در حال حدس زدن است.
مواد: فولاد، پلیمر و نایلون در یک مجموعه
جنس پوسته، دومین تصمیم بزرگ پس از فاصله‌گذاری است. رولیک‌های نوار نقاله که برای یک اقلیم ساخته شده‌اند، ممکن است برای اقلیم دیگر مناسب نباشند. همان نوار نقاله اغلب از دو یا سه ماده در موقعیت‌های مختلف خود استفاده می‌کند. این ترکیب طبیعی است و معمولاً صحیح می‌باشد.
پوسته‌های فولادی برای موقعیت حمل مناسب هستند. یک لوله فولاد کربنی مانند Q235 سختی لازم را می‌دهد، بنابراین رولیک تحت بار شکل خود را حفظ می‌کند. همچنین بار شعاعی بالایی را بدون خم شدن تحمل می‌کند. با این حال، فولاد در محیط‌های نمکی، اسیدی و مرطوب خورده می‌شود. در این کارخانه‌ها، یک رولیک فولادی به پوشش یا مواد دیگری نیاز دارد.
پوسته‌های پلیمری و نایلونی برای کاربردهای کثیف و خورنده مناسب هستند. مزیت آن‌ها وزن است. یک رولیک پلیمری کسری از وزن یک رولیک فولادی را دارد، بنابراین یک نصاب می‌تواند یک پالت کامل را جابجا کند. آن‌ها در برابر خوردگی مقاوم هستند و به سطح نوار آسیب نمی‌زنند. ضعف آن‌ها گرما و ضربه است. بنابراین از آن‌ها در کارخانه‌های شستشوی زغال سنگ، صنایع شیمیایی و کود استفاده کنید، نه در محل ریزش کلینکر داغ.
در سری غیرفلزی ما، محدوده رولیک حامل اشکال انتقال، ضربه‌گیر، ناودانی، مایل به جلو، مخروطی، شانه‌ای و مارپیچی را پوشش می‌دهد. نسخه ضربه‌گیر پلیمری نمونه خوبی از تطبیق مواد با وظیفه است. بدنه آن بیش از ده برابر فلز معمولی چقرمگی دارد و در برابر شعله و تجمع الکترواستاتیک مقاوم است.
در نقطه بارگیری، رولیک ضربه‌گیر بافر به همان دلیل از بدنه پلیمری استفاده می‌کند. این رولیک به جای انتقال ضربه به نوار، زیر ضربه خم می‌شود. فولاد فرو می‌رود یا پوسته پوسته می‌شود. در نتیجه، موقعیت ضربه‌گیر جایی است که پلیمر تقریباً همیشه برنده است.ضخامت پوسته نیز مهم است. لوله‌های نازک در محل نشیمنگاه بلبرینگ تغییر شکل می‌دهند، که باعث افزایش لنگی و کاهش عمر می‌شود. بیشتر رولیک‌های نوار نقاله که زودتر از موعد خراب می‌شوند، در همان اتصال از بین می‌روند، نه در پوسته. دیواره‌های ضخیم‌تر در برابر آن تغییر شکل مقاومت می‌کنند. با این حال، وزن و هزینه را افزایش می‌دهند. دیواره را با بار تطبیق دهید، نه با لیست قیمت.
بلبرینگ، آب‌بند و لنگی: اعدادی که باید در مشخصات فنی بنویسیدکیفیت یک رولیک به اندازه کیفیت بلبرینگ و آب‌بند آن است. این سه عدد را در هر استعلام قیمت بنویسید و بیشتر بحث‌های کیفیت از بین می‌رود.
عدد اول، لنگی شعاعی است. این اندازه می‌گیرد که پوسته در یک دور کامل چقدر به طرفین حرکت می‌کند. لنگی بالا باعث لرزش نوار و افزایش نویز می‌شود. یک هدف دقیق برای یک رولیک سنگین، زیر ۰.۳۵ میلی‌متر است. این عدد را در استعلام قیمت ذکر کنید و گزارش تست را بخواهید.
عدد دوم، ضریب مقاومت است. این مقدار گشتاور مورد نیاز برای چرخاندن رولیک را اندازه‌گیری می‌کند. این عدد، مصرف برق شما در هزاران رولیک را پیش‌بینی می‌کند. از تأمین‌کننده بخواهید مقدار و شرایط تست را بیان کند. یک عدد آزمایشگاهی و یک عدد میدانی متفاوت هستند، بنابراین شما باید موارد مشابه را با هم مقایسه کنید.
عدد سوم، کلاس آب‌بند است. یک آب‌بند لابیرنتی با چندین مرحله، گرد و غبار و آب را خارج نگه می‌دارد. محدوده رولیک فولادی ما از یک آب‌بند لابیرنتی چند مرحله‌ای و یک طراحی رولیک برگشتی فولادی استفاده می‌کند که تست آب ۷۲ ساعته را بدون نفوذ آب پشت سر گذاشته است. این نتیجه در کارخانه‌های شستشو و محوطه‌های ساحلی اهمیت دارد.
برند و سایز بلبرینگ، تصویر را کامل می‌کنند. سایزهای رایج ۲۰۴، ۲۰۵، ۳۰۵ و ۳۰۶ هستند و انتخاب آن‌ها بر اساس بار هر ایستگاه می‌باشد. یک بلبرینگ بزرگ‌تر، بار بیشتری را تحمل می‌کند اما هزینه بیشتری دارد و به محفظه بزرگ‌تری نیاز دارد. جا افتادن محفظه بسیار مهم است. یک محفظه شل باعث خزش حلقه بیرونی و ساییدگی نشیمنگاه می‌شود.کیفیت گریس، فاصله زمانی سرویس را تعیین می‌کند. یک گریس لیتیومی دائمی که در کارخانه آب‌بندی شده است، نیاز به روانکاری میدانی را از بین می‌برد. این باعث صرفه‌جویی در نیروی کار می‌شود و منبع رایج روغن‌کاری بیش از حد را حذف می‌کند. در نهایت، عمر مورد انتظار را بر حسب ساعت بپرسید. عدد سی هزار ساعت
